دشتسونی

                       چوشی

هوا کرده دلم چوشی بخونم      سرگرده خمون داتی بخونم

  Sere gardey khomoon dati bokhoonom        Hova kerde delom choshi bokhoonom

مو هرگس ری گپ دل پا نمیلم   بویس امشو کرامندی بخونم

 Boyas omsho keramandi bokhoonom    Mo harges ri gepe del pa nemeylom

اما توش موندمه دنگ و مدحدح    که سی چه سی کجا سی کی بخونم

Ke sic he si koja si ki bekhoonom    Oma toosh mondome  dang o modahdah

زمسون و شو و دریا و تیفون        سی خم یا از غم کشتی بخونم

 Si khom ya az gheme keshti bekhoonom   Zemesoon o sho o darya vo tifoon                                       

و دشتسون و تنگسون بنالم         و یا سی مردم دشتی بخونم

 Vo ya si mardom dashti bekhoono      Ve dashtesoon o tangesoon benalom                  

نمی۱ پی کمتر چاهی بسازم         و یا سی بلبل باغی بخونم

 Vo ya si bolbole baghi bokhoonom        Ne mi poy komtere chahi besazom

نه عرفان خوندمه نه پند و حکمت    که گرده ی حافظ و سعدی بخونم

 ke gardey hafez o saadi bokhonom                  ne erfan khondomeh ne pand o hekmat

   ندیدم رستم و اسفندیار ی             که می فردوسی طوسی بخونم

 ke mey ferdosi toosi bokhonom      Nedidom rostem o esfandiari    

نه مداحم نه قرآن خون مجت            که در راه خدا پیلی بخونم

 Ke dar rahe khoda pili bokhonom        Ne madahom ne ghoran khoon majjet

نمیلین سر مو زوارل عشق               که مجبورم سر پیری بخونم

  Ke majborom sere piri bokhonom     Ne meylen sar ve mo zavarele eshgh

خروس سی رضا نا رفت جیجه م         پره واوی چه سی باری بخونم

 Perah vavi che si bari bokhonom       Khoroos e sey reza na rofte jijam

کجا افتو در اومه باغ ملا                      سی ظلم آباد و سی جبری بخونم

 Si zolm abad o si jabri bokhonom       Koja aftow de roome bag molla       

دلل واویدنه سنگی خدایا                    چه شعری سی دل سنگی بخونم

 Che sheri si dele sangi bokhoonom      Delal vavidene sangi khodaya                   

مو پی شاوی و شیخالی نه کوکم         ورم بهزه که سی برهی بخونم

  Verom bahze ke si berhi bokhonom     Mo pey shavi o shikhali ne kokom                                         

بت عیار هر ساتی یه رنگه                   چقه سی ای بتل رنگی بخونم

   Che sheri si botel sangi bokhoonom            Bote ayar har sati ye range  

چقه سی قرمز و آبی برخصم                میخوام اندعفه سی ملی بخونم

   Mikham ondaafe si meli bokhonom     Chegha si ghermez o abi berakhsom

شراب عشق یاری کرده مسم               چه کیفی داره تو مسی بخونم

 Che keyfi dare too massi bokhoonom      Sherabe eshgh yari kerde massom 

کسی نیسی دلش پی ما یکی بو          فق سی ایرجو شمسی بخونم

 Fegha si irejoo shasi bokhoonom           Kesi nisi delesh pey ma yeki boo  

نه بارون زه نه گامون چی که امسال        نه په جاشه که سی قحطی بخونم

 Ne pe jashe ke si ghahti bokhoonom       Ne baron ze ne gamoon chi ke omsal      

کمالی آخ واجفتی جواوی                      بویس چوشی سی آزادی بخونم

 Boyas choshi si azadi bokhonom                Kemali akho va jofti jovavi     

    

                                                             استاد فرج الله کمالی


۱: در اینجا نمی دانم به اختصار" نمی" آمده

چوشی: چاوشی / سرگرده: به روال ، طبق/ خومون: خودمان/  داتی: دهاتی/ هرگس: هرگز

ری: رو/نمیلم: نمی گذارم/ بویس: باید، بایست/کرامندی: دارای ارزش/موندمه: مانده ام

دنگ و مدحدح: حیران و گیج/ سی: برای/ خم:خودم/ کمتر: کبوتر/  گرده: مانند/ مجت: مسجد

پیلی: پولی/  زوارل : زوارها، اصولا در گویش دشتستانی برای جمع بستن از ال استفاده میشود مانند کتابل:کتابها

سی رضا: سیدرضا/  پره واوی: پراکنده شد/ چه سی باری: دقیقا معناش رونمیدوم

 سنگی،باغ ملا ، جبری، ظلم آباد(صلح آباد): ۴ محله از محلات بندر بوشهر

شاوی،شیخالی، برهی: نام ۳ نوع نخل و خرما/  نه کوکم : سازگار نیستم/  ورم: پهلویم، پیشم

 بهزه: بهتره/ هر سات: هر ساعت/  چقه: چقدر/ برخصم: برقصم/  اندعفه: این دفعه

پی ما یکی بو: با ما یکی باشد/  ایرجو شمسی: استاد ایرج شمسی زاده شاعر بومی سرای گناوه ای

نه گامون چی که امسال: گاومان هم امسال سودی عایدمان نکرد/  نه په: بنا براین

واجفتی جواوی: جوابی پیدا کردی

تب سی جی

دیشب به همراه دوستی ، در خیابان ساحلی نشسته بودیم. ناگهان تعدادی موتور سوار با تک چرخ و ویراژ از کنارمان عبور کردند. باز هم یک  سوال بزرگ و  تکراری در ذهنم به وجود آمد، واقعا چرا بعضی ها این گونه جان خود را برای هیچ به تاراج میگذارند؟. به همین خاطر شعری از شاعر  محلی سرای بوشهر، استاد فرج کمالی به گویش دشتستانی به همراه برگردان به گویش معیار آورده ام . البته خیلی هم روان نیست. به همین خاطر پوزش می طلبم. 

 

        

ادامه نوشته